Waarom ik mijn pauze van Instagram niet wilde beëindigen

Het is zondag 30 november en de laatste dag van mijn maandlange Instagram-pauze is aangebroken. Het voelt een beetje zoals de laatste dag van een heerlijke vakantie: je wilt nog niet dat het voorbij is. Pas op het moment dat je koffers weer ingepakt zijn en je terug naar huis rijdt, voel je hoe diep die rust eigenlijk in je lichaam is gezakt.

En deze keer hoefde ik níét terug naar iets. Ik moest helemaal niets.

Ik hoefde helemaal niet terug naar Instagram. Ik had het zelf belangrijk gemaakt.

Natuurlijk speelde er ook een stukje sociale druk mee, de verwachtingen die er zijn als zelfstandig ondernemer. Dat je zichtbaar moet zijn om succesvol te zijn. Dat je moet posten, aanwezig moet blijven, niet mag verdwijnen.

Maar ergens voelde ik ook: Ik mag even níet zichtbaar zijn, juist om weer thuis te komen bij mezelf.

De spanning van onzichtbaar zijn

Ik vond het eerlijk gezegd best spannend om een maand lang offline te gaan. Wat zou dit doen met mijn volgers? Met het algoritme? Was dit wel slim? Wat zouden mensen denken als ik ineens weg was?

Maar gelukkig was daar óók die zachte, duidelijke stem in mij: “Voor jezelf zorgen betekent dat je keuzes mag maken die je lichaam en geest voeden. Dít is wat jij anderen leert, nu mag je het zelf leven.”

Jezelf voeden gaat niet alleen over gezond eten. Het gaat over beweging, over grenzen, over rust. En rust betekent niet per se op de bank liggen of slapen. Rust betekent soms: minder prikkels. Minder ruis. Minder moeten.

En ja… minder sociale media.

Wat er gebeurt als de afleiding wegvalt

Ik was benieuwd wat mijn brein zou doen zonder de eindeloze stroom prikkels van Instagram. Wat blijft er over als je stopt met consumeren?

Op de eerste dag merkte ik dat ik behoefte had aan écht contact: een dag sauna met een vriendin, fijne gesprekken, een boek lezen zónder steeds mijn telefoon te pakken.

En ik was bang dat het me moeite zou kosten.

Maar het tegendeel gebeurde.

Het ging me verrassend makkelijk af. Ik vond het heerlijk om even niet bekeken te worden. Niet “aan” te staan. Gewoon in mijn eigen wereld te zijn, zonder dat daar een mening over is.

Ik kwam steeds meer terug in het moment, zoals vóór de smartphone. En toen realiseerde ik me hoeveel ik van mezelf was kwijtgeraakt door sociale media.

Instagram leek me plezier te geven: inspiratie, verbinding, ideeën. Maar eerlijk? Het kostte me vaker energie dan dat het me iets bracht. Ik werd meegezogen in de energie van anderen, voelde stress, zag wat ik allemaal “zou moeten” doen… en ondertussen werd het echte leven om me heen minder vol, minder warm, minder intens.

Terug naar mezelf

Nu voel ik me veel meer mezelf. Mijn creativiteit stroomt weer. Ik bel vaker met vriendinnen en familie, zonder haast. En ik voel weer wat mijn energie is, in plaats van de energie die ik online oppik.

Wat me wél altijd plezier heeft gegeven en dat merkte ik opnieuw, is Pinterest. Een rustig platform waar ik inspiratie haal zonder overspoeld te worden. En dat bracht me op een idee: Wat als Femlife veel beter past bij Pinterest dan bij Instagram?

Dus ga ik de komende tijd onderzoeken wat dat zou kunnen betekenen.

Femlife en sociale media opnieuw in balans

Ik blijf nog steeds posten op Instagram, maar het wordt niet meer mijn hoofdplek. Dat voelt niet in lijn met wat Femlife is: zachtheid, balans, rust en een ontspannen gezonde leefstijl.

Er zijn zó veel andere manieren om vrouwen te bereiken. Zoals deze blog bijvoorbeeld — veel echter, persoonlijker en rustiger.

Twijfel jij ook over Instagram?

Misschien herken je iets van mijn verhaal. Misschien voelt Instagram voor jou ook overweldigend, vermoeiend of onrustig. Misschien vraag je je af hoe het zou zijn om even afstand te nemen… maar vind je het spannend.

Als je daarover wilt praten, écht even delen hoe het voor jou voelt, dan ben je welkom.

Ik help je graag om dichter bij jezelf te komen en een leefstijl te creëren die voedend is in plaats van uitputtend.

Stuur me gewoon een berichtje via mijn website of e-mail.

Ik luister graag met je mee.